Czym jest nabycie sprawdzające?
Po zmianach w przepisach (Nowy Ład) wprowadzono możliwość tzw. nabycia sprawdzającego. Jest to nic innego jak nabycie towarów lub usług w celu sprawdzenia podatnika, czy wywiązał się z obowiązków nałożonych przepisami prawa podatkowego poprzez:
a) ewidencjonowanie sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej,
b) wydawanie nabywcy paragonu fiskalnego.
– nabycie sprawdzające jest dokonywane w miejscu sprzedaży towarów lub świadczenia usług przez sprawdzanego.
“Sprawdzający” i “sprawdzany” – któż to taki?
Sprawdzanym w takim przypadku jest podatnik sprzedający towary lub usługi lub osoba dokonująca na rzecz podatnika sprzedaży towarów lub usług. Dokonywanie nabycia sprawdzającego jest zadaniem naczelnika urzędu skarbowego i/lub naczelnika urzędu celno-skarbowego natomiast sprawdzającym jest:
a) osoba zatrudniona w urzędzie skarbowym albo urzędzie celno-skarbowym lub podległym oddziale celnym,
b) funkcjonariusz pełniący służbę w urzędzie celno-skarbowym lub podległym oddziale celnym
– dokonujący nabycia sprawdzającego.
* Naczelnicy wyżej wymienionych urzędów mogą dokonywać nabycia sprawdzającego na terenie całego kraju. Wobec tego nie musi być to urzędnik właściwy ze względu na miejsce zamieszkania podatnika.
Przebieg nabycia
Nabycie sprawdzającego odbywa się w miejscu sprzedaży towarów lub świadczenia usług przez sprawdzanego. Urzędnik dokonuje zakupu, a następnie po zweryfikowaniu prawidłowości działania sprawdzanego (czyli udokumentowania sprzedaży poprzez wydanie paragonu fiskalnego), zobowiązany jest do:
a) okazania legitymacji służbowej sprawdzanemu,
b) poinformowania o dokonaniu nabycia sprawdzającego.
c) pouczenia sprawdzanego o jego prawach i obowiązkach.
– urzędnik ma prawo do kopiowania, filmowania, fotografowania czy też dokonywania nagrań dźwiękowych (na potrzeby udokumentowania nabycia sprawdzającego).
Ponadto sprawdzający po dokonaniu nabycia obowiązany jest do zwrócenia towaru wraz z paragonem (jeśli go otrzymał).
Paragon nie zostanie zwrócony przez urzędnika, gdy:
a) podatnik (sprawdzany) odmówi zwrotu zapłaty otrzymanej za towar lub usługę,
b) nie jest możliwa ponowna sprzedaż towaru lub usługi z uwagi na ich specyfikę,
c) sprawdzający odstąpi do zwrotu towaru.
Sprawdzany natomiast ma obowiązek:
a) przyjęcia z powrotem zwracanego towaru
b) przyjęcia paragonu dokumentującego sprzedaż towaru (jeśli został nabity),
c) zwrotu otrzymanej zapłaty.
– wyjątkiem jest wykonanie usługi, gdyż usługa wykonana w toku nabycia sprawdzającego nie podlega zwrotowi. Większość usług jest wykonywana przed zapłatą, np. usługi fryzjerskie, kosmetyczne. Natomiast w przypadku, gdy usługa, za którą zapłacił urzędnik, nie została wykonana, sprawdzany jest obowiązany do zwrotu otrzymanej zapłaty.
Zakończenie nabycia sprawdzającego
Pracownik urzędu kończy przeprowadzenie nabycia sprawdzającego:
a) sporządzając notatkę służbową – jeżeli nie było żadnych nieprawidłowości w sprzedaży towaru lub usługi,
b) spisując protokół – jeżeli pojawiły się nieprawidłowości,
c) mandatem i protokołem – jeżeli paragon nie został nabity na kasie fiskalnej.
– zarówno notatkę jak i protokół sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, z których jeden otrzymuje sprawdzany.
Kary jakie mogą być nałożone na podatnika w związku z przeprowadzonym nabyciem
1) brak wydania paragonu – grzywna za wykroczenie skarbowe wymierzona przez urząd skarbowy mandatem (od 1/10 do 5. krotności minimalnego wynagrodzenia), obecnie od 349 zł do 17 450 zł,
2) kara za utrudnianie kontroli
a) kara grzywny do 720 stawek dziennych (maksymalna stawka dzienna to obecnie 46 532 zł) albo
b) kara grzywny za wykroczenie skarbowe (w przypadku mniejszej wagi – kwoty z punktu pierwszego),
3) odmowa przyjęcia zwracanego towaru, paragonu lub odmowa zwrotu otrzymanej zapłaty – kara grzywny za wykroczenie skarbowe (podobnie jak w punkcie pierwszym).
Pułapki czyhają na każdym roku, lepiej być uważnym i mieć oczy dookoła głowy, bo konsekwencje mogą być dotkliwe.
